فرهنگسرا و بوستان موضوعی زیارت

زیارت ادای مزد رسالت و بیعت مجدد مأموم با امام و وفای به عهد و حقی است که امام برگردن دوستداران و پیروان خود دارد. در حوزه زیارت اولین و اصلی ترین موضوع، شناخت صحیح و به عبارتی ایجاد معرفت در میان زائران نسبت به امام علی ابن موسی رضا(ع) است. باید اعتراف کنیم که زندگی ائمه (ع) بدرستی شناخته نشده و ارج و منزلت جهاد مرارت بار آنان حتی بر شیعیانشان نیز پوشیده مانده است. علی رغم هزاران کتاب کوچک وبزرگ و قدیم و جدید درباره زندگی ائمه(ع) امروز همچنان غباری از ابهام و اجمال، بخش عظیمی از زندگی این بزرگواران را فرا گرفته است
پارک و فرهنگسرای موضوعی زیارت در راستای بستر سازی مناسب در جهت بالابردن زمینه های معرفتی به امام رضا(ع) با نگاه به تاثیر شناخت امام بر کیفیت زیارت و همچنین تاثیر شناخت امام در زندگی شهروندی ، طرح (تورهای زیارت) را ارائه می نماید.
در توصیف قالب اجرائی به قالبهای زیر اشاره می شود.
1-فضا سازی بوستان موضوعی و المانهای پارکی با استفاده از القاب امام رضا(ع):وارد بوستان که می شوید می توانید شمائی از فضاها و معماری قدیم حرم مطهر رضوی را در دوره های تاریخی مختلف مشاهده کنید، همچنین می توانید از دیدن مردم دیروز و امروز و تفاوتهایشان در قالب هنرهای تجسمی لذت ببرید و کمی در مورد آن تامل کنید. القاب رضوی نیز در قالب المانهای پارکی زینت بخش این بوستان خواهد بود
2-نمایشگاه حالات و احوالات بزرگان در زیارت: لحظاتی ناب از داستان زندگی شخصیتهای برجسته و معاصر در زیارت آقا امام رضا(ع)…راهی که رفته اند ،راهی که می رویم.
3-ایجاد هشت روایت از سیره و زندگی اجتماعی حضرت در نمایشگاه تجلی آفتاب:روایت آن مردی که در راه مانده بود و به خانه حضرت آمد تا طلب مقداری پول کند را شنیده اید؟یا آن روایتی را که امام در آن به مزد کارگر اشاره می کنند؟و یا … با تصویر گریهای زیبا و چشم نواز روایاتی را می بینیم و می شنویم که می تواند الگوی سبک زندگی ما قرار گیرد.
4-سالن سینمائی،تئاتر و همایش ها : سالنی خاص برای مخاطب عام ، فیلمهایی که از زوایای مختلف و از سه پرده نماهای جذاب و متفاوتی از مفاهیم دینی برای مخاطب به نمایش می گذارد صحنه مدور تئاتر نیز در این سالن نمایش دهنده سبک زندگی دینی خواهد بود مراسمهای ویژه و متناسب با ایام مختلف سال نیز تکمیل کننده این صحنه و پرده خاص آن خواهد بود.
5-آبنمای موزیکال: شفافیت نور، طنین صدا و زلالی آب و در آمیختن این سه موهبت الهی ، یکی از نواهای ولایی را در شبی خاطره انگیز به دل هدیه می کند.
6-نمایشگاه مفهومی زیارت:در هیجان انگیز ترین بخش بوستان موضوعی زیارت در قالب هنر مفهومی، ایستگاه به ایستگاه به او نزدیکتر می شوی و پله پله بدون اینکه خودت بدانی چگونه او را در زندگی امروزی و در میان تمام دغدغه های روز مره ات میتوانی بیابی،در فرصتی که نصیب هر کسی نمی شود.
آدرس: مشهد بلوار وحدت(جنب حرم مطهر)بوستان زیارت (پارک وحدت)
تلفن هماهنگی 3661610-3656626

شهادت حضرت زهرا (س) تسلیت باد

بر مشام جان زند بوی غریب از کوچه ها
بوی سیلی،یاس نیلی،حمله آلوده ها
بوی گریه،خاک چادر،بغضی ازجنس حسن
صبرحیدر،اشک زینب،غنچه ای در شعله ها
السلام ای فاطمیه،ابتدای کربلا
روضه غم،اشک نم نم،آه مادر مرده ها
خزان زود هنگام و کبود شدن یاس بوستان پیامبر(ص)حضرت فاطمه زهرا(س) تسلیت باد.

مساجد نباید تبديل به كليسا شود!

حجت‌الاسلام نقويان، عضو هيأت علمي دانشگاه شهيد بهشتي، در همايش«انديشه‌هاي آسماني» در مشهد، مسجد را در نگاه اسلامي مولّد فرهنگ دانست و گفت: بايد قبل از مسجدسازي، انسان مسجدي بسازيم و تربيت نيروي مسجدي، نياز به تخصص و تجربه دارد.

عضو هيأت علمي دانشگاه شهيد بهشتي با اشاره به نقش سازنده مساجد در زندگي انسان، حضور در مسجد را مايه تعميق فرهنگ ديني ارزيابي كرد و ادامه داد: پايگاه و محور همه فعاليت‌هاي مردم در صدر اسلام، مساجد بوده و بسياري از تصميم‌گيري مهم و تاريخي در مساجد گرفته مي‌شد.

وي تبيين جايگاه مساجد در بين جوانان را عاملي تعيين‌كننده در جذب آنها خواند و افزود: مساجد مي‌توانند محلي براي جذب بسياري از جوانان و عامل بازدارنده و سبب جلوگيري از اقدام مخرب اجتماعي باشند.

اين استاد حوزه و دانشگاه با تبيين برخي ويژگي‌هاي مسؤولان فعال در مساجد تصريح كرد: ائمه جماعت بايد داراي جاذبه‌هاي سمعي و بصري و داراي بيان لطيف و دلنشين و مردم‌شناسي و مخاطب‌شناسي مناسبي باشند تا بتواند افراد بيشتري را به مساجد جذب كند.

وي با انتقاد از كمرنگ شدن نقش مساجد در جامعه، مساجد فعلي را در جايگاه اصلي خود ندانست و به ائمه جماعت توصيه كرد، اين جايگاه را به مردم معرفي و عرضه كنند.

حجت‌الاسلام ناصر نقويان مسجد را يک سالن چند منظوره نام برد كه در زمان پيامبر اکرم(ص)، جايگاه اعمال مختلفي چون عبادت، سياست، مراسم ازدواج، قرارگاه نيروهاي نظامي و غيره بوده است.

وي در پايان بيان داشت: مساجد نباید تبديل به كليسا شود و نبايد آن را تنها به مكاني ديدني و جذاب مبدل كرد؛ بلکه مساجد محل توجه خاص پروردگار و آرامش روح و روان است كه نبايد به جايگاهي براي تفاخر و فخرفروشي تبديل شود.

آغاز مسابقه برای خدمت به خلق

با سلام و احترام
صف بندی ولایتمداران برای رسیدن به بهارستان در مشهد
جواد آرین منش(نماینده فعلی مشهد)، عفت شریعتی کوهبنانی( نماینده فعلی مشهد)، حجت الاسلام بحرینی(مسول بعثه رهبری در استان)، حجت الاسلام حسینی(امام جمعه سابق شاندیز)، حجت الاسلام جواهری(استاد دانشگاه فردوسی)، دکتر سرافراز یزدی(نماینده سابق مشهد)، سید هاشم بنی هاشم(شهردار سابق مشهد)، غلامحسین افسری( مدیر کل سابق آموزش وپرورش)
جبهه متحد اصولگرایان

امیرحسین قاضی زاده(نماینده فعلی مشهد)، جواد کریمی قدوسی(نماینده فعلی مشهد)، سردار علی مولوی(معاون سابق امنیتی انتظامی استانداری)، حجت الاسلام خادمیان(خطیب)، دکتر صاحبی، امرالله شمقدری(معاون سابق سیاسی اجتماعی استانداری)

جبهه پایداری

حجت الاسلام پژمانفر(معاون حوزه علمیه خراسان)، حجت الاسلام نظافت (معاون سابق حوزه علمیه خراسان)، مهدی برادران(معاون برنامه ریزی شهردار)،عبدالکریم جوادی(عضو هیت مدیره موسسه عسکریه)، مجید خدایی( قهرمان کشتی)، دکتر فاکر (پسر مرحوم آیت ا.. فاکر)، انسیه غفوری شعرباف (مسوول سابق بسیج خواهران استان)
اصولگرایان مستقل

نمایشگر سیار شهر بهشت

کاری مشترک از سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری مشهد و شرکت آزمون الکترونیک خزر

نكاتي از ديدار نخبگان با رهبري

***از اینکه هر دیکته نوشته شده ای غلط دارد. هر حرکتی گاهی سکندری خوردن دارد، خسته شدن و عقب ماندن دارد؛ اما این خستگی و عقب ماندگی، این اشتباه و اشکالات، نباید ما را از اصل راه ناامید کند. نباید ما را در صحت راه و درستی کار متزلزل کند.***
***رهبر در بخش دیگری از سخنان خود به جوانان توصیه می کند تا فضاسازی و گفتمان سازی کنند. «فکر کنید، بگوئید، بنویسید.» رهبر معتقد است در چنین فضای گفتمانی که جوانان ایجاد می کنند: « در یک فضاى معتقد به یک مبناى فکرى یا عملى، رئیس جمهور هم همان جور فکر می‌کند، وزیر هم همان جور فکر میکند، مدیرکل هم همان جور فکر میکند، کارکنان هم همه همان جور فکر می‌کنند؛ این خوب است. و شما این کار را انجام می‌دهید.»***
***بعد از چهار پسر، بالاخره نوبت به اولین دختر نخبه رسید که به عنوان سخنگوی کمیسیون فرهنگ و هنر گزارش کمیسیون را به رهبر ارائه کند. مهتاب ترک بیات، نفر سوم کنکور هنر پشت تریبون می رود و پیشنهادات و انتقادات جالب توجهی را به رهبر ارائه می کند.
مهمترین و چالشی ترین بخش سخنان این دختر جوان، اعتراض وی به موضوعی بود که خود نام آن را “پدیده آقازاده های فرهنگی” گذاشته بود.
خانم بیات معتقد است یکی از معضلات کنونی عرصه فرهنگ حضور فرزندان مسئولین در این عرصه و اعتماد بالای مسئولان به آنها و سرعت بالای آنها در پیشرفت و تصدی مسئولیت های حساس فرهنگی است. در پایان هم خطاب به رهبر گفت: «آقا! چند سال است که آرزوی چفیه شما را دارم که ظاهرا امسال هم نصیب ما نشد.» رهبر هم بلافاصله گفت: «حتما می دهم به شما»
اما هشدار این دختر در مورد آقازاده های فرهنگی موضوعی نبود که رهبری به سادگی از آن بگذرد و در سخنان خود به صورت ویژه به آن نپردازد. رهبر از وجود چنین پدیده ای ابراز تعجب کرد و گفت: «راجع به آن مسئله‌ى اَشرافیت فرهنگى و آقازاده‌هاى فرهنگى که آن دختر عزیزمان گفتند، من در این زمینه واقعاً چیزى نشنیده‌ام. با اینکه تصور خودم این است که در مسائل گوناگون گزارشهاى متنوعى را میشنوم، اما این براى من خیلى حرف تازه‌اى بود. ایشان گفتند مصادیقى هم در اختیار دارند. حتماً به من منعکس بشود، یعنى گزارش بنویسید. واقعاً اگر چنین چیزى هست، خیلى بد است. من چیز قابل توجهى در این زمینه نشنیده‌ام. البته ممکن است پسر یا دخترِ فلان مسئول توى دبیرستان یا توى دانشگاه پُز بدهد که من مثلاً پسر فلانى‌ام، اما این به صورت یک فرآیند تربیتى دربیاید، تأثیراتى بگذارد بر روى گزینش، بر روى سوادِ بیشتر پیدا کردن و چه و چه، خیلى چیز بدى است. اگر چنین پدیده‌اى وجود داشته باشد، باید جلویش را گرفت. از آن خواهر عزیزم که از من چفیه خواستند و من حتما به ایشان چفیه را خواهم داد ، می خواهم گزارش دقیق و به همراه جزئیاتی از این موضوع برای من ارسال کنند تا من بررسی کنم.»

هر مسجد یک فرهنگسرا خواهد شد.

بسم الله الرحمن الرحیم

جایگاه مسجد از دیدگاه امام خمینی(ره)
با پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی(ره)، مساجد نیز همانند دوران صدر اسلام جایگاه واقعی خود را باز شناختند، به طوری كه نیروهای فعال در مساجد به طور مستقیم در متن انقلاب شركت جستند، به گونه ای كه از آن پس مساجد نقش پایگاه ارتباطی مردم را به عهده داشتند؛ و در شرایط حساسی كه نهضت اسلامی فاقد هرگونه تشكیلات منطبق با معیارهای اسلامی بود مساجد توانستند این نارسایی مهم را جبران كرده و به انسجام نیروهای مردمی بپردازند. علاوه بر این بسیاری از برنامه های انقلاب مانند رفراندوم، شوراهای محلی، كانون های بسیج و دیگر ضرورتهای زمان در مساجد انجام می گرفت.
و اکنون که به قول مقام معظم رهبری در جنگ نرم با دشمن هستیم و اهمیت کار فرهنگی بر کسی پوشیده نیست،باز هم باید از مسجد کمک گرفت.
تو گشت و گذار اینترنتی که در این خصوص داشتم یه مقاله از آقای علی رمضانی پیدا کردم که واقعا جالبه.به هر عضو فرهنگی جامعه توصیه میکنم با دقت بخواند.
در صدر اسلام، مسجد کارکردهای متعددی داشت که بعضی از آنها عبارت اند از: محل اجتماعات بزرگ مردمی، محل تشکیل کرسیهای قضاوت، محل مشورتهای فردی و حکومتی، محل حل مشکلات مالی و اجتماعی، محل سخنرانی پیامبر(ص) و راهنمایی و ارشاد مردم از سوی ایشان، و محل ابلاغ احکام الهی به مردم. پیامبر عظیم الشأن هم نخستین کاری که پس از ورود به شهر یثرب برای تشکیل حکومت اسلامی انجام دادند ساختن مسجدی بود که بعدها مسجدالنبی نام گرفت. این مسجد محل تجمع مسلمانان وهر گونه فعالیت در امور کشوری بود. به سخن دیگر رسول اکرم(ص) هرگاه میخواستند کار مهمی انجام دهند، از مسائل سیاسی گرفته تا جمع کردن سپاه برای جنگ یا تجهیز کردن آنها برای دفاع از اسلام، آن را در مسجد طرح میکردند. در یک کلام مسجد پایگاه خیزش و خروش اسلامی بوده است.

اگر کمی نزدیکتر بیاییم و به تأکیدات امام خمینی(ره) بر جایگاه مساجد در زمان آغاز نهضت بنگریم، نخستین جملۀ درخشانی که از ایشان در ذهن ما نقش می بندد این است که «مسجد سنگر است. سنگرها را پر کنید». به جز جملۀ یادشده، امام (ره) در سراسر سخنرانیهایشان، هرگاه فرصتی مناسب پدید آمده به جایگاه مسجد و نقش کلیدی آن در حفظ و پویایی نهضتهای اسلامی اشاره کرده است. تا جایی که کم رونق شدن مساجد از نظر ایشان عملی استعماری است: «تبلیغات زیادی از شاید قریب سیصد سال پیش از این شده است؛ یعنی از آن وقتی که غرب به اینجا راه پیدا کرده، و مطالعات در حال مردم شرق عموماً کرده‏اند و رسیدگی به اوضاع و احوال سیاسی و اجتماعی و اخلاقی مردم شرق آنها کرده‏اند … به آن نتیجه رسیدند که مسجد و محراب را و دانشگاه را باید به یک وضعی درست کرد که نتیجه نداشته باشد؛ یعنی آن نتیجه‏ای که اسلام از مسجد و منبر و از دانشگاه می‏خواهد حاصل بشود، خنثی کنند».

در مواقع حساس انقلاب اسلامی، مساجد در پشتیبانی از اسلام و انقلاب حضور مؤثری داشته اند؛ تا جایی که بیش از ۹۰ درصد اعزام نیروها به جبهه در دوران دفاع مقدس از مساجد بوده است. طی تاریخ نیز حرکتهای اسلامی معمولاً از مساجد آغاز شدهاند؛ همانند آنچه امروز در جنبشهای منطقه شاهدیم. از سوی دیگر دشمنان اسلام هرگاه خواستهاند هویت مسلمانان را زیر سؤال ببرند یا مردم را نسبت به دینداری خود تحت فشار قرار دهند از مساجد شروع کرده اند. اقدام صهیونیستها در ممنوعیت ورود مسلمانان به مسجدالاقصی، جلوگیری رژیم ساقط شدۀ بن علی در تونس از ورود جوانان به مسجد، تخریب مساجد در بحرین و یمن و موارد دیگر از این دست نمونههایی از این موضوع هستند.

تأکیدات مقام معظم رهبری نیز آخرین شاهدی است که بر مدعای خود مبنی بر جایگاه محوری مساجد در نظام اسلامی می آوریم. لزوم تلاش برای رسیدن به مسجد طراز اسلامی، لزوم وجود پیوست مسجد در طراحی پروژههای گوناگون، ضرورت وجود مسجد جامع به منزلۀ نخستین بنا و مرکز حقیقی شهر در شهرها و شهرکهایی که تازه ساخته میشود و تعابیری از این دست که «یکى از علل پیروزى این انقلاب مبارک در ایران اسلامى ــ یا لااقل سهولت این پیروزى ــ این بود که مردم به مساجد اقبال پیدا کردند؛ جوانان مساجد را پر کردند و علماى اعلام، مساجد را به عنوان مرکزى براى تعلیم، تربیت، روشنگرى افکار و اذهان، مورد استفاده قرار دادند و مسجد، مرکزى براى حرکت، آگاهى، نهضت و افشاى اسرار زمامداران فاسد و خودفروختۀ رژیم طاغوت شد. در دورۀ مشروطیت هم همین‏طور بوده است؛ در دورۀ ملى شدن صنعت نفت هم تا حدودى همین‏طور بود؛ در زمان انقلاب هم که این مسئله، به حدّ اعلى‏ رسید».

مطالب بالا همه درصدد بیان جایگاه محوری مسجد در جامعۀ اسلامی است. ذکر این نکته بجاست که با وجود پیشرفتهای دنیای مادی و ابزارهای اطلاعرسانی، مسجد همچنان جایگاه خود به منزلۀ پایگاه فکری ـ اعتقادی و ارتباطگیری آحاد جامعۀ اسلامی با یکدیگر را داراست که اگر نبود، دشمنان نظام اسلامی میبایست از هدف قرار دادن این مراکز برای رسیدن به مطامع خود دست برمی داشتند.

اما پرسش اصلی این است که عملکرد مدیران دستگاههای فرهنگی در نظام جمهوری اسلامی تا چه حد با مبانی پیشگفته دربارۀ محوریت مسجد در شهرها و محلات هماهنگ بوده است؟ آیا حضور مردم در مساجد دغدغۀ اصلی ایشان برای انجام دادن مأموریتهای فرهنگی محولشده است یا نه؟ مدیریت و پشتیبانی محتوایی از این پایگاه حساس تا چه اندازهای است؟ احداث، تجهیز و تکمیل مساجد به منزلۀ وظیفهای قانونی تا چه میزان از سوی دستگاههای مسئول از جمله شهرداریها جامۀ عمل پوشیده است؟ آیا دستگاههای فرهنگی در حکومت اسلامی مسئول ترویج شعائر اسلامی هستند یا غیر اسلامی؟ اگر مسئول ترویج شعائر اسلامی هستند، آیا بر اساس شیوه هایی که خود اسلام عزیز پیشبینی کرده است عمل میکنند یا خیر؟

با نگاهی به شهر تهران، که امالقرای جهان اسلام است، نه تنها این پرسشها پاسخهای مناسبی پیدا نمیکنند، بلکه بر عکس، مشاهده میشود بسیاری از مساجد رونق کافی نداشته و با مسجد طراز اسلامی فاصلۀ بسیاری دارند، یا اینکه مسجد فقط برای اقامۀ نماز ــ آن هم نه در سه نوبت ــ گشوده، و پس از آن بسته میشود. بدتر اینکه در رقابت درونی بین اجزای شهرداری تهران، در کنار فرهنگسراها و خانه های فرهنگ، مراکز جدیدی با عنوان خانه های سلامت در هر محله به سرعت ساخته می شوند. آنگونه که مشاهده میشود، این مراکز نیز همان کارکردهای فرهنگسراها و خانه های فرهنگ را دارا هستند، درحالیکه قرار بود مراکز فرهنگی و اعتقادی جامعۀ اسلامی مساجد باشد نه فرهنگسرا و خانه و فرهنگ و خانه سلامت.

باید از تجربۀ چندین سالۀ سازمانهای فرهنگی این چنینی در تهران ــ که به سرعت هم در سراسر کشور از آنها الگوبرداری می شود ــ پرسید؛ آیا به وجود آمدن مشکلات و آسیبهای فرهنگی بسیاری که از سر بی هویتی این مراکز در جامعۀ اسلامی، در آنها پیش آمده است، لزوم بازنگری در این مراکز را ضروری نکرده است؟! به سخن دیگر، وقتی افراد جامعۀ اسلامی می خواهند در مسجد حاضر شوند به رعایت حدودی که برای مسجد قرار داده شده ــ حدودالله ــ خود را ملزم می کنند، اما وقتی در یک فرهنگسرا حاضر می شوند به چه حدودی پایبندند؟ مسئولان آن مراکز باید در برنامه ریزیها، خود را به رعایت چه چهارچوبهایی ملتزم بدانند؟ سرانجام نتیجه این میشود که یکی از کیفیترین درآمدهای اعلام نشدۀ سازمانهای اینچنینی از برگزاری کلاسهای آموزش موسیقی به دست می آید.

شایان ذکر است تلاش نگارنده بر این نیست که زحمات مسئولان و زحمتکشان این سازمانها را نادیده بگیرد و از مساعی مخلصانۀ آنها در برنامه ریزی، هدایت و نظارت چشم پوشد یا اینکه از اساس، با وجود این گونه مراکز مخالفت کند، بلکه نکته اینجاست که اگر اینگونه فعالیتها با مرکزیت مساجد انجام شد، محور این آسیاب به جای خود برمی گردد و بسیاری از این تلاشهای نظارتی و سلبی به تلاش برای غنای محتوایی تبدیل می شود.

در پایان باید گفت که تغییر محوریت محلات در جامعۀ اسلامی که به قلب ماهیت مساجد میانجامد خطرناکترین عملی است که مسئولان فرهنگی، خواسته یا ناخواسته، به آن دست زده اند و به سرعت آن را ادامه می دهند. در یک جمله باید گفت که گفتمان اسلام و انقلاب در مسجد پیش می رود نه در فرهنگسرا و خانۀ سلامت یا هر مرکز دیگری. والسلام

ماخذ: سایت خبری جهان /سنگرهای اجتماعی انقلاب اسلامی /علی رمضانی /دوشنبه ۷ شهریور ۱۳۹۰ ساعت ۰۹:۵۴ /

حالا که با دقت خوندین من طرح و ایده خودمو بطور خلاصه بیان میکنم:
بیشتر فعالیتهای مردم نهاد در مساجد بعد از مدتی بدلیل عدم پشتیبانی مالی مسکوت می شود .و آن دسته هم که با هزار مشقت دوام می آورند باز هم به همین دلیل راندمان کافی ندارند. این طرح دقیقا به حل این موضوع می پردازد.و اگر خدا بخواهد موضوع پایان نامه من نیز همین خواهد بود.
ما در سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری مشهد اداره پشتیبانی زیر ساخت انجام این مهم را بصورت عملی آزمایش کرده و جواب گرفته ایم و حاضریم هر مسجد فعالی را که پیشنهاد بدهند بصورت پایلوت تبدیل به یک مسجد با توان انجام فعالیتهای مختلف فرهنگی مدهبی بالا تبدیل کنیم.اینجانب در همین جا به بزرگواران متصدی فرهنگ در کلان شهر مذهبی مشهد پیشنهاد میکنم با حمایت ویژه از این طرح دین خود را به شهدا و امام شهداء ادا کنند. بنابر این به نظر می رسد گفتمان اسلام و انقلاب در مسجد پیش می رود نه در فرهنگسرا و خانۀ سلامت یا هر مرکز دیگری مسجد محوری به عنوان آغاز حرکت جهانی انقلاب اسلام واکنون سنگرمبارزه با جنگ نرم و تهاجم فرهنگی دشمن است.
در نوشته های بعدی بصورت مفصل طرح را مکتوب خواهم کرد
. انشاءالله